Analyse Ene meesterzet na de andere: we nemen u mee door de grandioze, ijzersterke finale van Van Aert

De rit draaide uit op een sprint met vijf, maar nog voor die ontknoping kon u zien dat Van Aert zich de kaas niet van tussen zijn brood zou laten halen. Het risico op het maken van een foutje bestond wel. De renners konden op brede banen de stad Cordoba binnenrijden, wat betekende dat er nog meer dan anders naar elkaar geloerd kon worden in een zenuwslopende finale.

Van Aert was al eens achteraan in de groep komen kijken. Hij voelde goed aan dat Leknessund daar aan het linkeballen was. Logisch ook: Leknessund was op papier de traagste in de groep. De Noor van Uno-X Mobility zou dus het minst meewerken, om daarna alles op alles op een aanval te zetten. Dat had Van Aert ook wel in de mot.

Van Aert rijdt kloof dicht na inspanning van youngster

Op 3,4 kilometer van de aankomst plaatst Thibau Nys op links een versnelling, met Ramses Debruyne in zijn zog. Wout van Aert ziet zijn kans schoon om achter zijn landgenoten Alessandro Romele even de kop op te dringen. De 23-jarige Romele is een talent, maar ook een debutant in een grote ronde. Hij moest helemaal de verantwoordelijkheid niet nemen om dat dicht te rijden.

Het was sluw van Van Aert om deze concurrent met rappe benen tot een kleine inspanning te dwingen. Romele kreeg de kloof echter niet dicht en vierhonderd meter verder knapte Van Aert dan zelf wel het werk op. Alsof het niets was kletste Van Aert weer naar het duo Nys-Debruyne toe: met 2,8 kilometer te gaan reed hij opnieuw in hun wielen.

Van Aert duidelijk de sterkste

We zagen het meerdere keren in de finale: wanneer Van Aert op de pedalen ging staan, pakte hij meerdere lengtes op zijn medevluchters. Van Aert liet zo ostentatief zien dat hij nog de kracht in de benen had om gaatjes te dichten.  De volgende poging kwam van Leknessund op 2,6 kilometer van de meet. Van Aert riep hem binnen de 200 meter tot de orde.

Lees ook... Andere fans geven de voorzet: heeft Van Aert of Van der Poel het beste seizoen gereden?›

De moed moet bij zijn concurrenten dan al in de moed gezonken zijn, behalve bij Leknessund. Die ging er nog een keer voor met 2,1 kilometer voor de boeg. Deze keer duurde het iets langer, maar op 1,7 kilometer van de meet zat Van Aert wel weer in het wiel. Nys, Debruyne en Romele moesten nog bijpikkelen om de laatste lengtes te overbruggen.

Vormcurve Van Aert blijft stijgen

Met zijn combinatie van ervaring en kracht had Van Aert het pleit eigenlijk al op voorhand gewonnen. Of hij nu kopman moet zijn op het WK of niet (hierover kunnen de meningen verschillen), zijn vormcurve blijft in stijgende lijn gaan, richting de top van zijn kunnen. Dat staat buiten kijf. Een Van Aert op zijn best is tot ontzettend veel in staat: dat weten we ook al langer dan vandaag.

Uiteraard moest de sprint er wel nog aankomen in Cordoba. Nys ging met veel bravoure aan, maar deed dit wel op 300 meter. Dat was nog van iets te ver. Van Aert had dus voldoende tijd om zijn sprint te lanceren en indrukken uit de voorgaande kilometers te bevestigen: niemand uit de kopgroep ging hem in de vijftiende Vuelta-rit kloppen.