Deze twee zaken zal Mathieu van der Poel wellicht nooit bereiken in het veldrijden

Mathieu van der Poel heeft in het veldrijden een indrukwekkend palmares opgebouwd. Toch blijven er doelen die hij wellicht nooit zal bereiken.

De ontbrekende zege in Ardooie

De Kermiscross van Ardooie is een vaste afspraak in het najaar. Op de erelijst prijken namen als Wout van Aert, Niels Albert en Bart Wellens. Van der Poel ontbreekt daar volledig, omdat hij er nooit startte.

Wil hij dat hiaat wegwerken, moet hij zijn veldritcampagne uitzonderlijk vroeg openen. De wedstrijd vindt immers traditioneel midden oktober plaats, waardoor deelname moeilijk te combineren is met zijn wegprogramma.

De organisatoren zouden hem graag verwelkomen, maar de kans dat hij zijn seizoen zo vroeg begint, blijft klein. De combinatie van een druk wegprogramma en een beperkte veldritwinter maakt een deelname weinig waarschijnlijk.

De onhaalbare jacht op het zegerecord

Naast Ardooie is er nog een tweede doel dat buiten bereik lijkt te liggen: het absolute zegerecord in het veldrijden. Volgens beschikbare cijfers van Knack staat Van der Poel op 183 profzeges. Dat is indrukwekkend, maar nog ver verwijderd van Erik De Vlaeminck (263) en Sven Nys (291).

Aan het tempo van dit seizoen zou hij nog negen winters op hetzelfde niveau van tegenwoordig moeten presteren om in de buurt te komen. Gezien zijn leeftijd – hij werd recent 31 – en zijn duidelijke focus op de weg, lijkt dat scenario onrealistisch.

{READALSO}

Van der Poel gaf eerder al aan dat hij zijn veldritprogramma de komende jaren wil afbouwen. De nadruk ligt steeds meer op de grote klassiekers en rondes op de weg. Daardoor wordt het aantal crossen dat hij rijdt kleiner, wat de kans op extra zeges verder beperkt.