Renner kondigt meteen afscheid aan na emotioneel WK in Montréal

Een onverwacht laatste hoofdstuk

Guillaume Boivin wist pas kort voor het WK dat hij überhaupt zou deelnemen. Nadat Derek Gee zich vanwege zijn blessures na een valpartij moest terugtrekken, kreeg de ervaren Canadees alsnog een plaats in de Canadese selectie. Cycling Canada bevestigde dat Boivin de vrijgekomen plek innam voor de wedstrijd in Montréal.

De late selectie draaide uiteindelijk uit op een bijzonder afscheid. Boivin reed meer dan 140 kilometer in de vroege vlucht en kreeg uitgebreid de kans om voor eigen publiek in beeld te komen. Tijdens zijn laatste passages door Montréal zocht hij contact met de fans langs het parcours.

Zeventien jaar als prof

Na afloop maakte Boivin bekend dat zijn professionele carrière aan het einde van het seizoen stopt. "Ik ben echt trots op de carrière die ik heb gehad. Ik heb zeventien jaar plezier gehad als prof", vertelde hij aan Cyclingnews.

De Canadees verzamelde in die periode verschillende opvallende resultaten. Hij werd drie keer Canadees kampioen op de weg, stond op het podium van het WK voor beloften in 2010 en nam deel aan de Olympische Spelen van Tokio. Daarnaast reed hij maar liefst vijf keer de Tour de France.

Afscheid op vertrouwde wegen

Het decor maakte zijn laatste WK extra speciaal. Boivin kende de wegen rond Montréal goed en reed voor een publiek dat hem jarenlang had zien trainen en koersen.

Zijn lange aanwezigheid in de vlucht gaf hem bovendien een afscheid dat hij zelf niet noodzakelijk had verwacht. "Het was perfect. Onder de omstandigheden is het een heel mooie manier om af te sluiten", zei Boivin.

Geen spijt, wel nieuwe plannen

Boivin benadrukt dat hij niet met een gevoel van spijt stopt. Hij had naar eigen zeggen tijd nodig om de beslissing te nemen, maar voelde uiteindelijk dat het moment gekomen was. Zijn professionele toekomst eindigt dus, maar daarmee verdwijnt hij niet noodzakelijk uit de wielerwereld.

Boivin gaf aan dat hij verschillende ideeën heeft en verwacht betrokken te blijven bij de sport. Concrete plannen liggen er nog niet, maar na zeventien jaar profwielrennen staat vooral één gevoel centraal: trots.