Waarom Evenepoel en Ciccone er zo vreemd uitzien: dit is het geheim van de fotofinish

Bjorn Vandenabeele, wielerjournalist
| Reageer
Waarom Evenepoel en Ciccone er zo vreemd uitzien: dit is het geheim van de fotofinish
Foto: © SC

De fotofinish van de EK-finale tussen Remco Evenepoel en Giulio Ciccone zorgde voor opvallende beelden. Fietsen lijken vervormd, wielen worden vreemd weergegeven en renners lijken soms bijna uitgerekt. Dat is geen fout, maar het gevolg van een bijzondere cameratechniek.

Geen gewone foto van de finish

Wie de officiële fotofinish van het EK wielrennen bekijkt, kan zich afvragen waarom Remco Evenepoel en Giulio Ciccone er zo anders uitzien dan op een normale foto. De fiets van een renner lijkt langer, onderdelen van het wiel kunnen vreemd gebogen zijn en ook het lichaam krijgt soms een onnatuurlijke vorm.

Toch is er niets mis met de foto. Een klassieke camera legt een volledig beeld vast op één bepaald moment. Een fotofinishcamera werkt helemaal anders. Die registreert niet de hele weg, maar kijkt specifiek naar een extreem smalle verticale lijn: de officiële finishlijn. 

De tijd loopt van links naar rechts

De truc zit in de manier waarop het beeld wordt opgebouwd. Een digitale fotofinishcamera registreert dezelfde smalle lijn voortdurend opnieuw. Die opeenvolgende beeldlijnen worden naast elkaar geplaatst. Daardoor ontstaat uiteindelijk één lange afbeelding. Een foto van de fotofinish is eigenlijk een tijdlijn van de finishlijn.

Dat betekent dat de horizontale richting in zo'n beeld niet hetzelfde betekent als bij een normale foto. Van links naar rechts verloopt de tijd. De verticale richting toont de positie op de finishlijn.

Daarom is de afbeelding van Evenepoel en Ciccone geen klassiek momentopnamebeeld. Het is een visuele reconstructie van wat er achtereenvolgens precies op de finishlijn gebeurde.

Lees ook... Concurrent Evenepoel hakt alvast deze knopen door over 2027›

Daarom worden fietsen vervormd

De vreemde vormen zijn een rechtstreeks gevolg van die techniek. Een fiets beweegt tijdens het passeren van de finishlijn voortdurend. Elk onderdeel wordt dus op een ander moment geregistreerd.

Een wiel kan daardoor bijzonder merkwaardig ogen. Het bovenste deel van een wiel beweegt veel sneller dan het punt waar de band de weg raakt. Omdat de camera die verschillende delen op verschillende tijdstippen vastlegt, kan het wiel in de uiteindelijke fotofinish vervormd lijken. Ook spaken kunnen gebogen of uitgerekt verschijnen. 

Hetzelfde gebeurt met armen, benen en andere bewegende lichaamsdelen. Het resultaat ziet er vreemd uit, maar de vervorming betekent niet dat de uitslag onbetrouwbaar is.

Juist die vreemde foto bepaalt de winnaar

Het belangrijkste doel van de fotofinish is immers niet een mooie foto maken. De techniek moet bepalen wie als eerste de finishlijn passeerde.

Bij een millimetersprint zoals die tussen Evenepoel en Ciccone is dat cruciaal. De officials kunnen de afbeelding sterk vergroten en precies bekijken welk relevant deel van de renner als eerste de finishlijn bereikte.

Dat verklaart meteen waarom de EK-foto zo merkwaardig oogt. Wat voor de toeschouwer een vervormde foto lijkt, is voor de jury juist een uiterst nauwkeurige tijdlijn. En precies die bijzondere techniek maakte het mogelijk om de razend spannende sprint tussen Evenepoel en Ciccone definitief te beslechten.

Corrigeer
Fout gevonden in bovenstaand artikel? Meld het hier!

Schrijf je nu in voor de Wielerkrant nieuwsbrief

Meer nieuws

Meer nieuws

Populairste artikels

Nieuwste reacties