Olympisch medaillewinnaar overleden: een leven in het teken van de koers

Olympisch brons in Tokio

Henk Cornelisse werd op 16 oktober 1940 geboren in Amsterdam. Hij groeide op in een wielergezinde familie en combineerde zijn sportieve ambities aanvankelijk met zijn werk als stratenmaker. Hij kende in 1962 een sterk seizoen als amateur, met verschillende overwinningen in Nederlandse wedstrijden. In 1964 boekte hij bovendien een ritzege in Olympia’s Tour. 

Zijn grootste succes volgde tijdens de Olympische Spelen van Tokio in 1964. Cornelisse vormde samen met Cor Schuuring, Gerard Koel en Jaap Oudkerk het Nederlandse kwartet op de vier kilometer ploegenachtervolging. Nederland won de bronzen medaille na een overwinning tegen Australië in de strijd om de derde plaats. 

Van amateur naar profrenner

Na zijn olympische medaille stapte Cornelisse over naar de beroepsrenners. Van 1965 tot 1970 reed hij voor verschillende ploegen, waaronder Televizier en Romeo-Smith’s-Plume Sport. Als prof won hij in 1965 twee Belgische kermiskoersen. Hij behaalde ook ereplaatsen in etappewedstrijden, al lagen zijn grootste successen bij de amateurs en op de wielerbaan.

Zijn palmares wordt vooral gekleurd door het olympische brons, de overwinningen in Nederlandse amateurwedstrijden en zijn ritzege in Olympia’s Tour. Daarmee behoort hij tot de generatie Nederlandse renners die zowel op de baan als op de weg actief was.

Zoon Michel werd eveneens prof

De wielertraditie bleef binnen de familie Cornelisse bestaan. Zoon Michel Cornelisse maakte eveneens carrière als profrenner. Zijn grootste overwinning was de eindzege in de Ronde van Luxemburg in 1989. 

Michel boekte daarnaast overwinningen in onder meer Nokere Koerse in 1993 en De Kustpijl in 1992 en 1993. Na zijn actieve carrière bleef hij betrokken bij de wielersport als ploegleider. Zo kreeg de passie voor de koers binnen de familie een vervolg.

Met het overlijden van Henk Cornelisse verliest de Nederlandse wielerwereld een olympisch medaillewinnaar uit een andere generatie. Zijn bronzen plak in Tokio blijft het sportieve hoogtepunt van een carrière waarin hij zich zowel als amateur als prof op de fiets bewees.