Naast de fiets “We moeten praten”: Eli Iserbyt spaart zichzelf en zijn vrouw Fien niet

Bjorn Vandenabeele, wielerjournalist
| Reageer
“We moeten praten”: Eli Iserbyt spaart zichzelf en zijn vrouw Fien niet
Foto: © photonews

Wanneer het leven onverwacht verandert, kan het moeilijk zijn om de juiste woorden te vinden. Eli Iserbyt ontdekte na zijn gedwongen afscheid hoe belangrijk steun, open gesprekken en voldoende tijd zijn tijdens een ingrijpend verwerkingsproces.

Moeilijk nieuws verwerken

Eli Iserbyt kreeg eind 2025 te horen dat zijn medische toestand topsport onmogelijk maakte. De voormalige veldrijder koos ervoor om dat nieuws aanvankelijk alleen te verwerken. Hij wilde het verdict van de artsen zelf horen, zonder dat iemand anders daarbij aanwezig was.

De beslissing had een grote impact. Jarenlang had hij zijn leven afgestemd op wielrennen, maar plots moest hij nadenken over een toekomst zonder zijn vertrouwde sport.

In De Krant van West-Vlaanderen vertelde hij hoe belangrijk het was om het nieuws uiteindelijk met zijn omgeving te kunnen delen. De bekendmaking bracht enerzijds opluchting, maar betekende anderzijds het begin van een moeilijke nieuwe periode.

Praten met mensen die je vertrouwt

Zijn vrouw Fien Maddens speelde een belangrijke rol in dat proces. Ook zijn familie en mental coach Eline Berings boden steun.

“We kunnen er goed over praten. Meer zelfs, we moeten erover praten, hoe hard het soms ook is”, vertelde Iserbyt. Daarmee benadrukte hij dat moeilijke onderwerpen niet vanzelf verdwijnen wanneer je ze vermijdt.

Open gesprekken kunnen helpen om gevoelens te benoemen, zorgen te delen en samen naar oplossingen te zoeken. Dat betekent niet dat verdriet onmiddellijk verdwijnt. Wel ontstaat er ruimte om gebeurtenissen stap voor stap te verwerken.

Iedereen volgt zijn eigen tempo

Iserbyt merkte ook dat sommige contacten veranderden. Mensen van wie hij steun verwachtte, lieten soms niets horen. Andere personen, met wie het contact vroeger verwaterd was, namen dan weer onverwacht contact op.

Hij probeerde te begrijpen dat iedereen een eigen leven en tempo heeft. Niet elke relatie blijft na een ingrijpende gebeurtenis hetzelfde. “Het is niet dat ik niet met ex-collega’s wil praten, maar hun realiteit is anders dan de mijne”, legde hij uit.

Zijn ervaring onderstreept dat steun niet altijd uit de verwachte hoek komt. Soms zijn het juist mensen die je al een tijd niet hebt gesproken die opnieuw toenadering zoeken.

Corrigeer
Fout gevonden in bovenstaand artikel? Meld het hier!

Schrijf je nu in voor de Wielerkrant nieuwsbrief

Meer nieuws

Meer nieuws