Victor Vercouillie blijft worstelen met schuldgevoel na dood van wielervriend Milan Bral

Eén gemiste uitnodiging blijft door zijn hoofd spoken

Victor Vercouillie heeft het nog altijd moeilijk met de dood van zijn vriend Milan Bral. In een interview met Het Nieuwsblad vertelde hij hoe het verlies van de belofterenner hem blijft achtervolgen. Vooral één gedachte keert telkens terug: hij had Milan kunnen uitnodigen om samen te gaan trainen in het weekend waarin het ongeval gebeurde.

“Erg dat het zo abrupt gestopt is”, vertelde Vercouillie. Hij was dat weekend met zijn schoonbroer in de Ardennen gaan fietsen. Hij had eraan gedacht om Milan mee te vragen, maar zag dat diens ploeg Dovy twee wedstrijden op het programma had staan. Daarom ging hij ervan uit dat de jonge renner niet beschikbaar zou zijn.

Achteraf bleek dat Milan ook in een trainingsperiode zat. “Ik weet dat het geen zin heeft, maar ik heb me daar vaak schuldig over gevoeld”, gaf Vercouillie toe. Het is een pijnlijke gedachte die bij hem is blijven hangen. Toch betekent het feit dat hij Milan niet uitnodigde uiteraard niet dat hij verantwoordelijk was voor het ongeval.

Van een toevallige kennismaking naar een hechte band

De band tussen beide renners groeide op korte tijd. Vercouillie leerde Milan beter kennen nadat zijn vader, die de jonge renner kende via de West-Vlaamse wielerbond, had voorgesteld om samen te trainen.

Aanvankelijk durfde Milan die stap zelf niet te zetten, omdat Vercouillie al profrenner was. Uiteindelijk kwamen ze elkaar tegen op de Coll de Rates in Spanje. De twee begonnen elkaar vervolgens wekelijks te zien.

Ook Vercouillies vader kreeg Milan graag over de vloer. Het vertrouwen was zo groot dat ze samen beslisten dat Milan de persoonlijke tijdritfiets van Vercouillie mocht gebruiken. “Milan was echt een goeie, brave gast. Iemand die heel dankbaar was”, herinnerde Vercouillie zich.

Het werd voor Vercouillie een bijzonder zwaar jaar. Hij verloor eerst zijn vriend Milan, maar deze zomer moest hij ook afscheid nemen van zijn vader die aan kanker overleed.

De gevaren van het wielrennen

Het overlijden van Bral doet bij Vercouillie ook oudere herinneringen herleven. De renner weet al lang dat wielrennen gevaarlijk kan zijn. Toen hij tien jaar oud was, zag hij hoe Wouter Dewilde zwaar ten val kwam tijdens een wedstrijd in Veldegem. Dewilde overleed later in het ziekenhuis.

Die gebeurtenis liet diepe sporen na. Vercouillie stopte destijds tijdelijk met koersen, omdat hij bang was geworden om opnieuw in een peloton te rijden. Zelfs naar massasprints kijken op televisie was toen te moeilijk voor hem.

Sinds het ongeval van Milan Bral staat hij opnieuw nadrukkelijk stil bij de risico's van de wielersport. De herinnering aan zijn overleden vriend maakt duidelijk hoe zwaar een tragisch ongeval kan doorwegen, ook bij andere renners die zelf niet bij het incident betrokken waren.