“Dat is toch jammer?” Eli Iserbyt begrijpt het helemaal niet meer

Veldrijden snakt naar nieuwe vedetten

Met Wout van Aert, Mathieu van der Poel en Thibau Nys niet altijd aan de start, wordt het voor het veldrijden moeilijker om grote persoonlijkheden naar voren te schuiven. Volgens Eli Iserbyt mogen de verwachtingen tegenover de andere renners ook niet onrealistisch hoog liggen.

“Je kan van die andere jongens niet verwachten dat ze, zonder echt palmares, hoog van de toren blazen”, klinkt het bij Sporza. Hij vindt dat jonge of minder bekende crossers de ruimte moeten krijgen om een eigen karakter te tonen.

Ambitie tonen wordt verkeerd begrepen

Voor Iserbyt is het probleem groter dan alleen het gebrek aan vedetten. Hij merkt dat renners steeds voorzichtiger worden in hun uitspraken en gedrag, uit angst voor reacties van het publiek.

“Bovendien mag je vandaag ook niet zeggen dat je ambitie hebt, want dan ben je arrogant”, stelt hij. Ook op het parcours lijkt er volgens hem weinig ruimte voor uitgesproken persoonlijkheden. Een stevige duw kan al tot bijzonder negatieve reacties leiden. “Geef je een duw, dan ben je crapuleus. Dat is toch jammer?”, vraagt hij zich af.

Online kritiek maakt crossers voorzichtiger

De West-Vlaming herinnert zich dat er vroeger ook stevige reacties waren. Zelf wilde hij als renner soms bewust wat peper en zout aan de sport toevoegen. De huidige stroom aan online commentaar vindt hij echter een ander verhaal.

Volgens Iserbyt zijn veel renners bang geworden van wat mensen op sociale media over hen schrijven. Daardoor dreigt het veldrijden volgens hem een deel van zijn uitgesproken karakter te verliezen.

Tijdens het gesprek maakt hij ook een kwinkslag richting commentator Paul Herygers, met wie hij samen het interview gaf. Misschien zijn er te veel crossen op televisie, grapt hij, of hebben commentatoren soms ook hun aandeel in de voortdurende beoordeling van renners.