Vader van renner Ramses Debruyne vertelt over groot verlies binnen de familie

Zes maanden dicht bij het ziekenhuis

Jan groeide op in een gezin met vier kinderen. Ilse was de tweede oudste, hijzelf de derde. Toen bij zijn zusje leukemie werd vastgesteld, verhuisde het hele gezin voor zes maanden naar Leuven. Zo konden ze dicht bij het ziekenhuis blijven waar Ilse behandeld werd.

Opmerkelijk genoeg bewaart Jan naast de verdrietige herinneringen ook warme beelden van die periode. “Mijn broer en ik vonden dat eigenlijk een fijne tijd. We moesten niet naar school, gingen vaak mee naar het ziekenhuis en speelden daar in de gangen. De verpleegsters verwenden ons”, vertelt hij aan Het Nieuwsblad.

Een slaapkamer vol pijnlijke herinneringen

De dood van Ilse betekende een enorme schok. Haar lichaam werd thuis opgebaard, op een bijzonder confronterende plek voor Jan en zijn broer. “Ilse lag thuis opgebaard in de kamer van mijn broer en mij. Wij moesten dan even ergens anders slapen.”

Het huis liep vol met bezoekers, maar de kinderen werden grotendeels buiten de gebeurtenissen gehouden. Ze moesten in de keuken blijven terwijl volwassenen afscheid namen.

Het verdriet bleef jarenlang onderhuids

Jan zag hoe het verlies ook zijn moeder veranderde. Op foto's van vroeger herkent hij een andere lach dan op de beelden die na het overlijden van Ilse werden genomen. “Ik kan het niet omschrijven, maar als ik naar de foto's van mijn mama kijk toen het gezin nog heel was, dan zie je een echte lach. Daarna lachte ze ook nog, maar anders.”

Binnen het gezin werd weinig over emoties gesproken. Jan dacht lange tijd dat hij het verdriet gemakkelijk een plaats kon geven. Dat bleek uiteindelijk niet zo te zijn.

De klap kwam pas veel later

Pas tientallen jaren later merkte Jan hoe diep het verlies nog zat. Toen hij zelf in een moeilijke periode terechtkwam, kwamen ook de herinneringen aan zijn zus opnieuw naar boven. “Ik dacht dat ik daar makkelijk mee om kon. Later, veel later, kwam het als een boemerang terug.”

In gesprekken met een psycholoog kreeg hij de kans om ook dat oude verdriet onder ogen te zien. Het overlijden van Ilse was nooit helemaal verdwenen, maar Jan leerde wel beter begrijpen welke invloed het op hem had gehad.