Roodhoofts herkennen de ouders van Ramses Debruyne niet en daar is goede reden

Bewust uit de schijnwerpers blijven

Ramses Debruyne bouwde een carrière uit als profwielrenner, maar zijn ouders hebben nooit de behoefte gehad om mee in de belangstelling te staan. Vader Jan benadrukt dat hij zijn zoon niet anders behandelt dan zijn andere kinderen, Pepijn en Mette. “Hij is gewoon ons kind, zoals Pepijn en Mette dat ook zijn”, klinkt het in Het Nieuwsblad.

Dat Ramses een beroep uitoefent waarbij veel media-aandacht komt kijken, verandert voor het gezin weinig. Ze zijn trots, maar maken daar geen groot spektakel van.

Geen vaste plek bij de aankomst

Wie bij belangrijke wielerwedstrijden naar de aankomst kijkt, ziet vaak familieleden van renners in beeld verschijnen. Bij Jan en zijn vrouw is dat anders. Ze kiezen er bewust voor om niet op de voorgrond te treden.

“We gaan ook nooit aan de aankomst staan waar veel volk is. We zijn ook nooit te zien rond de ploegbus.” Dat heeft een opvallend gevolg. “De gebroeders Roodhooft weten niet hoe de ouders van Ramses eruitzien”, vertelt Jan.

Het is een bewuste keuze om de wielerwereld niet te laten bepalen hoe ze hun zoon ondersteunen. Ze volgen zijn prestaties, maar hoeven zelf geen rol te spelen in het publieke verhaal rond zijn carrière.

De angst voor valpartijen blijft bestaan

Dat betekent niet dat het wielrennen hen onverschillig laat. Integendeel. Jan beseft maar al te goed hoe gevaarlijk de sport kan zijn.

Wanneer een wedstrijd op televisie richting een massasprint gaat, loopt de spanning thuis soms hoog op. Zijn vrouw heeft daarvoor zelfs een eigen manier gevonden om ermee om te gaan. “Als de sprint eraan komt op televisie, dan gaat mijn vrouw afwassen.”

De beelden van renners die met hoge snelheid naar de finish rijden, zijn voor ouders niet altijd gemakkelijk om te bekijken. De bezorgdheid over mogelijke valpartijen blijft aanwezig.
Ramses blijft in de eerste plaats hun zoon

Jan wil vooral vermijden dat de sportieve prestaties van Ramses het gezinsleven overheersen. Zijn zoon is profrenner, maar thuis blijft hij gewoon een van de drie kinderen.

De familie kiest voor een rustige aanpak, zonder zichzelf in de kijker te zetten. Geen opvallende aanwezigheid rond de ploegbus, geen zoektocht naar aandacht en geen behoefte om zich als wielerouders te profileren.