Blessure van Tadej Pogacar veel ernstiger dan eerst gedacht: "Depressief na operatie"

“Het is eigenlijk een grappig verhaal", begon Pogačar in een interview met The Athletic. "Twee weken geleden was ik in Slovenië en liet ik opnieuw een CT-scan maken. Ik wist al dat ik een breuk in mijn zevende halswervel (C7) had, maar toen bleek dat ik nog twee gebroken wervels had: de T1 en de T2."

"Op dat moment was ik blij dat ik niet had deelgenomen aan het Europees kampioenschap, wat aanvankelijk wel mijn doel was. Toen ik hoorde dat ik drie gebroken wervels had? Dan ben ik eigenlijk vooral blij dat ik nog leef, of dat ik überhaupt nog op mijn benen kan staan."

Alles had voorbij kunnen zijn, beseft Pogacar ook

Het is een ontnuchterende gedachte. Pogačar is de renner van zijn generatie – misschien wel van elke generatie – en is wellicht de grootste sporter die momenteel actief is. Dit seizoen evenaarde hij het all-time record door voor de vijfde keer de Tour de France te winnen, en bovendien reed hij wat waarschijnlijk de beste voorjaarscampagne in de geschiedenis van de wielersport is.

Maar door het ongeluk op 29 augustus staat Pogačar voor de grootste uitdaging uit zijn carrière. De valpartij was zeer zwaar, de gevolgen ook - en dan valt het dus alles bij elkaar nog goed mee achteraf bekeken als we het van iets verderaf bekijken.

Geen zin in mopjes deze keer

“Ik herinner me nog dat ik mijn pols brak tijdens Luik-Bastenaken-Luik in 2023. Ik onderging een operatie en was door de narcose helemaal in een roes, waardoor ik grapjes zat te maken. Deze keer was het totaal anders. Ik moest twee dagen wachten op de operatie, dus lag ik twee dagen lang alleen maar in bed, zonder iets te kunnen doen." 

Lees ook... Pogacar wil iets nieuws proberen en gaat meteen voor het allerhoogste›

"Je krijgt dan echt medelijden met jezelf. Ik moest met hulp van de ploegarts gedoucht worden, want zelf douchen lukte niet. Zodra ik opstond of mijn hoofd naar beneden boog, werd ik duizelig. Ik was er totaal niet bij met mijn hoofd, het was zo zwaar. En dan dacht ik steeds: ‘Na de operatie komt het wel goed.’ Maar na de operatie had ik geen zin in grapjes, ik was depressief."