Nog nooit zo zwaar afgezien: Toon Aerts doet boekje open over zijn eerste Ronde van Vlaanderen

Toon Aerts reed dit voorjaar voor het eerst monumenten zoals de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. Vooral in de Ronde van Vlaanderen schrok Aerts van hoe lastig de finale eigenlijk wel was.

In de Giro maakt Toon Aerts op zijn 32ste zijn debuut in een grote ronde, maar een maand geleden reed hij voor het eerst in zijn carrière ook een monument. Toen reed hij de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. 

Goed resultaat bleef uit voor Aerts

In de Ronde van Vlaanderen werd Aerts 33ste, in Parijs-Roubaix 38ste. Op de kasseien in Noord-Frankrijk was dat vooral door een lekke band op de tweede strook, waardoor Aerts veel tijd verloor en niet meer terug vooraan kwam. 

Een week eerder in de Ronde van Vlaanderen won Aerts nog een sprint om de 33ste plaats, al was dat wel op bijna zeven minuten van winnaar Tadej Pogacar. En dat na een finale die bijzonder zwaar was voor Aerts. 

Finale Ronde van Vlaanderen bijzonder zwaar

"Het gevoel waarmee ik de laatste keer Paterberg en Oude Kwaremont omhoog reed, had ik nog nooit gehad in mijn benen", blikt hij terug bij HLN. Vooraf begreep Aerts niet waarom er zoveel verval was in de klimtijden op de laatste beklimmingen, nu weet hij dat wel. 

{READALSO}
De laatste keer op de Paterberg was voor Aerts dan ook gewoon een kwestie van boven geraken. Zelfs het maximale vermogen duwen volstond net om niet te moeten afstappen. "Het is willen maar niet kunnen. Je voelt je helemaal leeglopen."