Belgische monumentwinnaar noemt toppers van nu van ander kaliber: "Neem er Van der Poel ook maar bij"

Er wordt vaak gezegd dat we in een exceptioneel tijdperk leven, met toppers als Van der Poel en Pogacar. Nochtans waren er vroeger toch ook altijd grote namen?

Eric Van Lancker is goed geplaatst om de vergelijking te maken. Dat doet de man die in 1990 Luik-Bastenaken-Luik won in De Zondag. Van Lancker is er dus in geslaagd om een Monument te winnen, dan heb je al een geslaagde carrière. Wat mannen als Pogacar en Evenepoel nu laten zien is wel nog van een andere orde.

Niet alleen tegenover Van Lancker zelf, maar tegenover zijn hele generatie. Dat is alvast de mening van Van Lancker. "In mijn periode heb ik ook tegen goeie renners gereden, maar toch niet van dat niveau. Neem er Van der Poel ook maar bij. Die zijn van een ander kaliber." De NSN-ploegleider vindt het niveau nu hoger liggen.

Pogacar start om te winnen in grote ronden en klassiekers

Dat betekent echter niet dat er vroeger niet hard gereden werd. "Wie in mijn tijd het meest in de buurt kwamen? Dan moet ik al naar een Armstrong, een Lemond of daarvoor nog een Hinault grijpen. Maar zo'n Pogacar, die start en doet mee om te winnen, zowel in de grote ronden als in de klassiekers", staat Van Lancker versteld.

Het is net die combinatie die het zo straf maakt wat Pogacar doet. Het is inderdaad een heel ander type dan Armstrong in de jaren negentig en 2000. De Amerikaan legde zich het hele jaar enkel en alleen toe op de Tour de France om daarin uit te pakken. Pogacar daarentegen heeft inmiddels al vier van de vijf Monumenten gewonnen. 

Al veel klassiekers op palmares Pogacar

{READALSO}
Terecht dus dat Van Lancker met lof zwaait naar Pogacar. De Belg hield vooral van het eendagswerk. Wat dat betreft heeft Pogacar al 4 keer de Strade, 2 keer de Waalse Pijl, 1 keer Milaan-Sanremo, 3 keer de Ronde van Vlaanderen en Luik-Bastenaken-Luik en 5 keer de Ronde van Lombardije gewonnen.