Rolex, bbq of koffiemachine nodig? Wellens zegt wat hij vindt van wielertraditie

Een grote overwinning in het wielrennen is zelden het werk van één man. Daarom is het al jaren een traditie dat een kopman zijn ploeggenoten beloont met een cadeau of een financiële bonus. Toch vindt niet iedereen dat zo vanzelfsprekend.

Een ingeburgerde gewoonte in het peloton

Wie een grote zege of ronde wint of een regenboogtrui verovert, heeft dat meestal te danken aan een sterk collectief. Helpers rijden op kop, halen bidons, controleren ontsnappingen en offeren vaak hun eigen ambities op in dienst van de kopman.

Het is dan ook een ongeschreven regel geworden dat een winnaar achteraf iets terugdoet voor zijn ploeggenoten. Dat kan gaan van een deel van het prijzengeld tot luxehorloges, reizen of andere persoonlijke geschenken. Veel renners beschouwen dat als een logische manier om hun waardering te tonen voor het werk dat achter de schermen werd verricht.

Wellens plaatst kanttekeningen

Toch kijkt niet iedereen op dezelfde manier naar die traditie. Tim Wellens liet in Ride Magazine verstaan dat hij vindt dat het uitdelen van cadeaus bijna als een verplichting wordt beschouwd.

“Het is een beetje jammer dat iedereen het op den duur een beetje normaal is gaan vinden dat renners geld of een cadeau krijgen als hun kopman wint”, aldus de Belgische renner van UAE Team Emirates-XRG.

Volgens Wellens worden renners al betaald om hun rol binnen de ploeg uit te voeren en hoeft daar niet noodzakelijk een extra beloning bovenop te komen. Hij wijst daarbij ook naar zijn kopman Tadej Pogacar.

{READALSO}

“Iedereen binnen de ploeg krijgt genoeg betaald om Tadej te helpen, daar hoeft financieel niets extra’s tegenover te staan. Bovendien is Tadej een dankbaar mens.”

Voor Wellens is erkenning soms meer waard dan een geschenk. “Als ik mijn job goed doe, dan krijg je altijd een schouderklop en een persoonlijk bedankje. Voor mij is dat meer waard dan iets van financiën of een presentje.”

Pogacar en Vingegaard bedanken hun helpers

Opvallend genoeg staat Pogacar zelf wel bekend om het uitdelen van cadeaus. Na zijn Tourzege van 2021 schonk de Sloveen zijn ploeggenoten naar verluidt een luxueuze Big Green Egg-barbecue. Ook na de Tour van 2023 verraste hij zijn helpers met een exclusieve La Marzocco-espressomachine, een knipoog naar de vele gesprekken over koffie op de ploegbus.

Jonas Vingegaard kiest dan weer voor een andere aanpak. De tweevoudige Tourwinnaar staat niet bekend om extravagante geschenken, maar eerder om persoonlijke attenties. Zo vertelde voormalig ploegmaat Nathan Van Hooydonck dat hij golfballen kreeg van zijn kopman omdat die wist hoe graag hij golft. Ook familieleden van ploeggenoten zouden af en toe een bedankje ontvangen.

Die voorbeelden tonen aan dat waardering binnen het peloton vele vormen kan aannemen. Sommige kopmannen kiezen voor opvallende geschenken, anderen voor kleinere, persoonlijke gebaren.

Van Rolexen tot regenboogtruien

Dat het fenomeen al langer bestaat, bewees Niki Terpstra in 2018. Na zijn overwinning in de Ronde van Vlaanderen schonk de Nederlander elk van zijn zeven ploeggenoten een Rolex-horloge. Het was een van de meest opvallende bedankjes van de afgelopen jaren en haalde toen uitgebreid de internationale media.

Dergelijke verhalen illustreren hoe diep de traditie van het delen van succes geworteld zit in het wielrennen. Tegelijk laat de reactie van Wellens zien dat niet iedereen vindt dat een overwinning automatisch gepaard moet gaan met dure geschenken.

Voor Wellens blijft een oprechte dankjewel van zijn kopman belangrijker dan een luxe cadeau. Toch lijkt de gewoonte nog lang niet te verdwijnen. Van Rolex-horloges over barbecues tot espressomachines: veel winnaars vinden nog altijd dat een grote overwinning iets is wat je deelt met de ploeggenoten die mee aan de basis ervan lagen.