Marc Sergeant doet boekje open over toprenner: "Hij begreep de ongeschreven regels niet"

Bijzondere werkwijze en gevoeligheden

Sergeant noemt één renner duidelijk de meest atypische met wie hij werkte. “Cadel Evans was echt heel bijzonder”, vertelt hij aan La Dernière Heure. Hij verwijst naar de manier waarop de Australiër omging met veranderingen binnen de ploegstructuur.

Een wissel van fietsmerk leidde volgens hem tot grote onrust. “Hij was ervan overtuigd dat hij zich nooit zou kunnen aanpassen aan zijn nieuwe fiets.” Die onzekerheid zorgde ervoor dat Evans wekenlang bleef focussen op details tot alles volledig naar wens stond. Pas daarna kon hij zich opnieuw op andere zaken richten. De aanpak vroeg veel aandacht van de staf en had impact op de dynamiek binnen de ploeg.

Sergeant geeft aan dat de intensiteit van die begeleiding niet altijd eenvoudig was voor de omgeving. De renner vroeg volgens hem meer opvolging dan gebruikelijk en dat woog soms door op de rest van het team.

Relatie met ploegmaats en pelotoncodes

Ook in de samenwerking met ploegmaats waren er uitdagingen. Sergeant probeerde hem ooit te overtuigen om een bonus te voorzien voor renners die hem in de Tour de France moesten ondersteunen. “Hij vond dat dit gewoon hun job was”, gaat Sergeant verder. Voor Evans was zo’n gebaar niet vanzelfsprekend.

Volgens Sergeant had de renner moeite met dat soort zaken. “Hij begreep de ongeschreven regels van het peloton niet.” Dat maakte sommige situaties complex, omdat verwachtingen niet altijd overeenkwamen met de gangbare cultuur in de wielerwereld. Toch benadrukt Sergeant dat de samenwerking werkbaar werd zodra men zijn persoonlijkheid accepteerde. “Eens je zijn persoonlijkheid aanvaardt, worden de dingen eenvoudiger”, besluit hij.