Niels Albert leeft enorm mee met Wout van Aert: "Je moet maar eens proberen..."

De grote vissen worden immers gevangen door Tadej Pogacar, Mathieu van der Poel en Remco Evenepoel. Zij zijn immers de renners die de laatste jaren de Monumenten onder elkaar verdelen, op uitzondering Philipsen na. De laatste jaren zijn het zelfs vaak maar twee renners die nog geregeld zulke koersen winnen: Van der Poel en Pogacar.

Dat moet enorm lastig zijn voor de renners die daar net onder zitten en in een andere periode misschien zelf veelwinnaar zouden zijn. "We leven in een uitzonderlijk tijdperk met heel goede coureurs. Dat zeggen we nu al een tijdje. Ik heb kort bij Wout van Aert gestaan. Je ziet wat een goede coureur hij is", haalt Albert een voorbeeld aan in Wielerclub Wattage.

Manier waarop bij Van der Poel indrukwekkend

De bittere realiteit is echter dat Van Aert al zes jaar geen Monument gewonnen heeft. "Het zou grof zijn om te stellen dat hij nu niet meer meekan, maar op de beslissende momenten zijn er gewoon twee-drie man die wegrijden. Je ziet het gewoon gebeuren. Het is niet dat het door een tactisch manoeuvre is." Dat verbaast Albert nog het meest.

"Ze beginnen op kop te rijden en ze rijden u eraf." Terwijl dat misschien nog een van de moeilijkste dingen is om te verwezenlijken op de fiets. "Je moet maar eens proberen om als getrainde wielertoerist een andere toerist gewoon uit het wiel te rijden. Dan moet je echt rap rijden. Dat zien we nu week na week." Daar kan niemand omheen.

Van Aert moet blijven volhouden

Lees ook... Van Aert wil niet weten van een herhaling van het trucje van Pogacar en Van der Poel›
De aanhouder wint, moet Van Aert dan maar denken. Vorig jaar werd hij in het voorjaar twee keer tweede en drie keer vierde. Dit jaar heeft hij al een derde, tweede en vierde plaats laten noteren in Wevelgem, Waregem en Oudenaarde. De puzzelstukjes zouden in Roubaix toch maar eens op hun plek moeten vallen.