Jasper De Buyst wil taboe in het wielerpeloton doorbreken

Van topsporter naar ‘hartpatiënt’

Tijdens de Tour de France van vorig jaar kreeg De Buyst te horen dat hij voorkamerfibrillatie (VKF) had, een hartritmestoornis waarbij het hart onregelmatig en vaak sneller klopt dan normaal. Dat leidde uiteindelijk tot een ablatie, een ingreep waarbij de storende elektrische signalen in het hart worden uitgeschakeld.

Hoewel zo'n diagnose voor veel mensen beangstigend klinkt, kreeg De Buyst geruststellend nieuws van zijn artsen. “Mijn hart is in de kern supergezond. Er is geen wand te dik of een hartklep die lekt, het was gewoon de elektronica van mijn hart die even een storing had”, vertelt hij aan Het Laatste nieuws. Daardoor gelooft onze 32-jarige landgenoot nog steeds in een terugkeer naar zijn oude niveau.

Wat is voorkamerfibrillatie precies?

Voorkamerfibrillatie is de meest voorkomende hartritmestoornis ter wereld. Naar schatting krijgt één op de drie mensen er ooit mee te maken. Het is dus zeker geen aandoening die uitsluitend bij wielrenners voorkomt. Ook gewone mensen kunnen ermee geconfronteerd worden.

Typische symptomen zijn hartkloppingen, een opgejaagd gevoel, kortademigheid, vermoeidheid, duizeligheid of een verminderde conditie. Sommige mensen merken echter helemaal niets en ontdekken de aandoening pas tijdens een routinecontrole.

Wanneer voorkamerfibrillatie niet wordt vastgesteld, kan dat op lange termijn het risico op beroertes, hartfalen of andere complicaties verhogen. Daarom is een snelle diagnose belangrijk.

Waarom komt het vaker voor bij renners?

Volgens De Buyst wijzen cardiologen erop dat jarenlange duursport op topniveau een extra belasting kan vormen voor het hart. “Duursport op hoog niveau is een grote trigger voor een overbelasting van het hart.”

Toch betekent dat niet automatisch het einde van een carrière. De Buyst verwijst naar voormalige renners als Zdeněk Štybar en Sam Bennett, die met dezelfde aandoening te maken kregen en nadien opnieuw konden koersen.

Openheid in plaats van verstoppen

De Buyst geeft toe dat hij aanvankelijk twijfelde om zijn verhaal te delen. “Ik houd dit voor mij, want de koers is een conservatief wereldje.” Uiteindelijk besloot hij toch open kaart te spelen.

Volgens hem zwijgen veel renners over vergelijkbare problemen uit angst voor het label van hartpatiënt. Net daarom wil hij het taboe doorbreken. “Door er open over te praten, hoop ik anderen te helpen”, klinkt het.

Ondertussen werkt hij stap voor stap aan zijn terugkeer. Als alles volgens plan verloopt, hoopt De Buyst midden juni opnieuw een rugnummer op te spelden en zijn plaats in het peloton terug op te eisen.