Belgisch wielrenner rijdt nog bijna een jaar voor ploeg die eigenlijk niet meer bestaat

Een ploeg zonder echte structuur

Waar Ridley Racing vorig seizoen nog ambitieus aan de start verscheen, blijft vandaag amper iets over van de oorspronkelijke werking. Toch blijft de ploeg officieel bestaan omdat Soete nog tot februari 2027 onder contract ligt.

“Dat respecteren ze gewoon”, vertelt de Belg over zijn overeenkomst aan WielerFlits. In de praktijk betekent dat echter dat hij grotendeels op zichzelf aangewezen is. Mechaniekers, verzorgers en ploegleiding verdwenen grotendeels uit beeld nadat het project stilviel.

Soete noemt zichzelf ondertussen meer een eenmansploeg. Hij krijgt nog loon uitbetaald, maar veel andere ondersteuning is weggevallen. Daardoor moet hij steeds vaker zelf kosten dragen die vroeger door de ploeg betaald werden.

Ambitieus project viel stil

Ridley Racing werd opgezet rond Joris Nieuwenhuis, die moest uitgroeien tot het speerpunt van een internationale topploeg in het veldrijden. Het project van CEO Jochim Aerts mikte hoog en wilde uitgroeien tot de beste offroad-ploeg ter wereld.

Sportief draaide het team niet slecht. Naast Nieuwenhuis reden ook Soete en Spaans kampioen Felipe Orts sterke resultaten bijeen. Toch bleek het financiële plaatje moeilijk houdbaar.

De ploeg vond nooit een grote hoofdsponsor die voldoende stabiliteit kon bieden. Daardoor kwam het project al snel onder druk te staan. Uiteindelijk vertrok Nieuwenhuis naar Heizomat-Cube, terwijl de rest van het team in onzekerheid achterbleef.

Zelf oplossingen zoeken

Voor Soete veranderde het dagelijkse leven als renner daardoor drastisch. Waar hij vroeger omringd werd door een uitgebreide staf, moet hij nu veel zaken zelf regelen.

“Cru gesteld moet ik voor de rest gewoon mijn plan trekken”, zegt hij openlijk. Vooral tijdens buitenlandse wedstrijden voelt hij het verschil sterk. Vorig jaar trok Ridley nog met een volledige omkadering naar grote gravelwedstrijden zoals Unbound Gravel in de Verenigde Staten. Vandaag blijft daar nauwelijks iets van over.

De Belg merkt hoe belangrijk professionele begeleiding eigenlijk is. “Die verzorgers en mecaniciens doen toch wel veel”, klinkt het. Zonder massage, extra materiaal en ondersteuning wordt het volgens hem moeilijker om optimaal te presteren.

Veldrijden onder druk

De situatie van Soete staat volgens hem niet op zichzelf. Hij ziet een bredere evolutie waarbij steeds meer veldrijders moeite hebben om financieel stabiele contracten te vinden.

“Het gaat eigenlijk heel slecht met de cross”, zegt hij opvallend scherp. Volgens Soete verdienen veel renners vandaag aanzienlijk minder dan enkele jaren geleden, terwijl ze tegelijk steeds meer kosten zelf moeten dragen.

Hij verwijst daarbij naar renners zoals Toon Vandebosch, Ryan Kamp en Mees Hendrikx, die lang moesten zoeken naar een degelijk contract. Daarom kijkt Soete steeds vaker richting gravelwedstrijden. Volgens hem zit daar nog groeipotentieel, terwijl de toekomst van het veldrijden financieel steeds onzekerder lijkt te worden.

Ook het feit dat crossen geen discipline werd op de Winterspelen helpt de sport niet.

Er werd de voorbije maanden al stevig aan de alarmbel getrokken over de cross, die er maar niet in slaagt een wereldproduct te worden. Veldrijden blijft zeer populair in België en Nederland, maar er buiten komt het helemaal niet van de grond.