Naast de fiets Thibau Nys zag alles gebeuren: vriendin beleeft nachtmerrie

Geen passie voor de koersfiets

Hoewel Anna Eikendal al enkele jaren samen is met veldrit- en wegfenomeen Thibau Nys, deelt ze zijn passie voor de fiets niet. Zelf kiest ze liever voor een looptocht dan een rit op de racefiets.

"Ik kom niet tot rust op een fiets", vertelt ze aan HUMO. Waar lopen haar hoofd leegmaakt, zorgen fietsen en het drukke verkeer vooral voor ergernis.

Rode verkeerslichten, auto's en stevige tegenwind halen volgens haar het plezier uit de sport. Toch stapte ze af en toe mee op de fiets, tot een ritje richting Leuven helemaal verkeerd afliep.

Een onschuldig ritje met een pijnlijke afloop

Twee jaar geleden sloeg het noodlot toe tijdens een rustig koffieritje. "Ik gleed uit over wat grint op de weg", blikt Eikendal terug. De gevolgen waren behoorlijk spectaculair. Eerst belandde ze in een beek en daarna ging ze overkop. De schrik zat er meteen goed in.

"Mijn mond zat vol bloed en ik riep: 'Mijn nek, mijn nek!'", vertelt ze. Op dat moment vreesde ze zelfs dat haar nek gebroken was. Uiteindelijk bleek het gelukkig om een pijnlijke maar minder ernstige blessure te gaan.

Thibau Nys maakte het van dichtbij mee

Extra pijnlijk was dat Thibau Nys zelf aanwezig was. Samen met een groepje van een tiental fietsers zag hij hoe zijn vriendin zwaar ten val kwam.

Achteraf voelde Anna zich vooral ongelukkig. Ze noemt het vandaag nog altijd een dom ongeval, maar beseft ook dat een klein foutje op de fiets grote gevolgen kan hebben. Dat is volgens haar precies wat wielrenners bijna dagelijks meemaken.

Nog meer bewondering voor wielrenners

De ervaring veranderde haar kijk op de sport. Ze beseft nu beter welke risico's professionele renners voortdurend nemen. "Respect voor al die wielrenners, mannen en vrouwen, die hard vallen en de volgende dag geschaafd en geblutst weer aan de start staan", zegt ze.

Zelf zal Anna Eikendal wellicht nooit een echte wielerfan op de fiets worden. Maar één ding heeft haar valpartij wel opgeleverd: een nog grotere bewondering voor de fysieke en mentale weerbaarheid van het peloton.