Van olympisch schaatsster naar winnaar op de fiets: Sandrine Tas deelt emotioneel verhaal
Voeg Wielerkrant toe als voorkeursbron op Google!
Drie maanden geleden streed Sandrine Tas nog voor olympisch eremetaal op het ijs. Vandaag maakt ze indruk op de weg. De 30-jarige Belgische beleeft een opvallende carrièreswitch en groeit razendsnel uit tot een van de succesvolste wielrensters van het land.
Van het ijs naar het peloton
De overstap van Sandrine Tas naar het professionele wielrennen kwam niet uit het niets. Al jarenlang combineerde ze haar schaatscarrière met wedstrijden op de fiets tijdens de zomermaanden. Waar het aanvankelijk vooral een aanvulling op haar trainingsschema was, groeide het wielrennen stilaan uit tot een echte passie.
Tas reed elk jaar enkele clubwedstrijden en merkte telkens opnieuw hoeveel plezier ze beleefde aan het koersen. Toch duurde het tot vorig jaar voordat ze echt begon te geloven in haar mogelijkheden als wielrenster.
Een belangrijk kantelpunt was het Belgisch kampioenschap in Binche. Daar ontdekte ze dat ze ook op nationaal topniveau kon meedoen voor de prijzen. “Op de laatste helling kwam ik als eerste boven en had echt topbenen”, blikt ze terug in Het Nieuwsblad. Hoewel ze uiteindelijk als achtste eindigde nadat ze ingesloten raakte, gaf die wedstrijd haar vertrouwen. “Ik kon best mee op dat niveau. Misschien moest ik eens zien wat ik als wielrenster kon bereiken?”
Die gedachte liet haar niet meer los. Uiteindelijk nam ze in augustus contact op met Lotto-Intermarché-ploegleidster Grace Verbeke met een eenvoudige maar moedige vraag: of ze prof kon worden.
Een indrukwekkende carrière op het ijs
Voor haar wieleravontuur had Tas al een indrukwekkend sportief parcours afgelegd. Ze behoort al jaren tot de Belgische top in het inline skaten en het langebaanschaatsen.
In het inline skaten verzamelde ze meerdere wereld- en Europese titels. Ze groeide uit tot een van de meest succesvolle Belgische skeeleraars ooit en stond jarenlang aan de absolute wereldtop van haar discipline.
Later richtte ze haar aandacht steeds meer op het langebaanschaatsen. Ook daar boekte ze mooie resultaten. Op de Olympische Winterspelen van 2026 kwam ze dicht bij een historische medaille op de 5.000 meter. Uiteindelijk viel ze net naast het podium, maar haar prestatie bevestigde opnieuw haar uitzonderlijke uithoudingsvermogen en mentale kracht. Die kwaliteiten blijken nu ook uitstekend van pas te komen in het wielrennen.
Meteen succes op de weg
Dat Tas niet zomaar een nieuw avontuur is begonnen, blijkt uit haar resultaten van de afgelopen weken. Vorig weekend voegde ze opnieuw twee overwinningen toe aan haar palmares, waardoor alleen Lotte Kopecky dit seizoen meer zeges heeft behaald onder de Belgische wielrensters.
De combinatie van haar sterke motor, jarenlange topsportervaring en natuurlijke koersinzicht maakt haar meteen competitief in het peloton. Waar veel atleten tijd nodig hebben om zich aan te passen aan een nieuwe discipline, lijkt Tas zich opvallend snel thuis te voelen tussen de professionele wielrensters.
Haar successen tonen aan dat haar keuze om het schaatsen gedeeltelijk achter zich te laten geen sprong in het duister was, maar een weloverwogen beslissing die nu al vruchten afwerpt.
De rol van haar opa
Naast de sportieve argumenten speelde ook een emotionele gebeurtenis een belangrijke rol in haar beslissing. Vorig jaar verloor Tas haar opa, iemand die een enorme liefde had voor de wielersport.
Kort voor zijn overlijden behaalde ze haar eerste overwinning op de fiets in een kermiskoers in Wilsele. Dat moment zou later een bijzondere betekenis krijgen. “De bloemen ben ik hem nog gaan afgeven in het ziekenhuis. Het was de laatste keer dat ik hem gezien heb”, vertelt ze.
Het afscheid zette haar aan het denken over wat ze echt wilde doen in haar leven en carrière. “Dat deed mij wel nadenken. Misschien moest ik ook in de sport mijn hart volgen?” Die gedachte bleek uiteindelijk doorslaggevend.
Schrijf je nu in voor de Wielerkrant nieuwsbrief