Evenepoel zweeg, maar dit is zijn verborgen frustratie van de Tour de France

Gedeeld kopmanschap bleef knagen

Remco Evenepoel liet tijdens de voorbije Tour de France nooit openlijk blijken dat hij moeite had met het gedeelde kopmanschap binnen Red Bull-BORA-hansgrohe. Toch is zijn voormalige trainer en ontdekker Fred Vandervennet ervan overtuigd dat die situatie hem vanbinnen heeft beziggehouden.

"Hij moest het kopmanschap delen met zijn Duitse ploegmaat Florian Lipowitz. Naar de buitenwereld legde hij zich daarbij neer. Maar ik weet zeker dat dat diep vanbinnen moet hebben geknaagd", zegt Vandervennet in Het Nieuwsblad. Volgens hem zit dat volledig in het karakter van de Belgische kopman.

Nummer één willen zijn zit in zijn DNA

Vandervennet kent Evenepoel al sinds 2017, toen de jonge Brusselaar nog voetbalde bij Anderlecht. Op vraag van vader Patrick hielp hij Remco met trainingsschema's, nog voordat de wielercarrière echt begon.

Toen Evenepoel hem vertelde dat hij wielrenner wilde worden, probeerde Vandervennet hem zelfs nog op andere gedachten te brengen. "Ik zei dat voetballers veel meer verdienen. Dat wielrennen te gevaarlijk is. Het hielp niet. Hij wilde renner worden", vertelt hij.

Volgens Vandervennet bleek toen al hoe competitief Evenepoel is. Na zijn terugkeer van PSV voelde hij zich bij Anderlecht niet langer de eerste keuze. "Hij kan er niet tegen om niet de eerste keuze te zijn. Tweede viool spelen is zéér tegen zijn aard."

Die gele trui blijft zijn grote droom

Die enorme drang om altijd de beste te zijn, voedt volgens Vandervennet ook Evenepoels grootste ambitie: ooit de Tour de France winnen.

"Remco zit nog altijd niet aan zijn top. Ik weet wat hij kan. Hij droomde al van de gele trui toen hij nog maar net op de fiets zat", aldus zijn eerste leermeester. Vandervennet gelooft dan ook dat België de komende jaren opnieuw mag dromen van een eindzege in de Ronde van Frankrijk.

Geen renner voor een bijrol

Volgens Vandervennet is het duidelijk dat Evenepoel nooit tevreden zal zijn met een rol naast een andere kopman. De Belg accepteert ploegbeslissingen wanneer dat nodig is, maar zijn innerlijke ambitie blijft onveranderd.

Net daarom zou het gedeelde leiderschap met Lipowitz hem meer geraakt hebben dan hij ooit publiekelijk liet uitschijnen. Voor Evenepoel telt uiteindelijk maar één positie: die van absolute kopman. Wie hem kent, weet dat hij alles zal doen om die plaats opnieuw op te eisen.